Op de woensdag hobbel ik dus in mijn eentje door Vancouver. Het fijne van zo’n grote stad is dat alles kan, je bent lekker anoniem en er lopen altijd grotere gekken rond dan jij. Mijn wekelijkse date met de grote stad ziet er dan ook totaal anders uit dan wanneer ik een dagje alleen in Utrecht door breng. Stom eigenlijk. De afgelopen woensdagen heb ik doorgebracht in het zonnetje op de trappen van de Art Gallery met Stieg Larsson, op handen en knieën in het zand van English Bay met de kaart van Californië, mensen kijkend vanaf het terras van ‘Blenz’ onder het genot van espresso macchiato en geglazuurde carrot cake en hangend in de Public Library op zoek naar stoffige oude boeken. Niet echt voor in de krant dus, en toch heb ik in Nederland nog nooit in mijn eentje op het terras gezeten.   

Volgende week is mijn laatste woensdag hier. Sterker nog, het is onze allerlaatste dag hier. Donderdagochtend vertrekken we naar San Francisco voor 4 dagen en daarna begint de grote reis door Californië en een stukje van Arizona. De reis staat nog steeds niet helemaal vast, maar met alle hulp en adviezen begint het er wel steeds meer op te lijken. Hiernaast een foto van de route so far (klik op de kaart voor een vergroting). Tips met leuke stops, bezienswaardigheden, restaurantjes zijn uiteraard van harte welkom!

Mijn laatste woensdag dus geen ‘gekke’ dingen, maar voornamelijk schoonmaken en strategisch onze spullen weer in onze koffers terug zien te krijgen… al zijn daarmisschien nog wel wat acrobatenkunstjes voor nodig!

 Uit de collegebanken herinnerde ik me een beroemde studie naar seksuele aantrekkingskracht. Net het artikel weer even opgezocht, en laat die studie nou zijn uitgevoerd op precies diezelfde hangbrug!
In deze studie vraagt een vrouw verschillende mannen om een aantal psychologische testen uit te voeren. De helft van de mannen voert deze test uit boven de canyon op de 70 meter hoge zwaaiende Suspension Bridge, de andere helft op een lager en veiliger bruggetje. Resultaat: de mannen die de testen uitvoerden op de enge, hoge brug wilden liever met de onderzoekster op date en haar zoenen dan de mannen die de testen op de lage brug hadden uitgevoerd. Conclusie: mannen verwarden hun angstgevoelens met gevoelens van seksuele opwinding. Ofwel: mannen zijn niet zo goed in het interpreteren van hun gevoelens (laat staan erover praten ).

Gratis tip: neem je date vooral mee voor een ritje in de achtbaan, bungeejumpen, parachute springen, het spookhuis en andere griezelige activiteiten. Dan kan het zelfs met de grootste douchebags onder ons nog goedkomen!

Foto’s van onze ‘sexy’ date…

Wytze heeft een nieuw motto: ‘If you dress sloppy, you work sloppy!’. Daarom ging er een extra koffer mee met pakken, 7 pakken wel te verstaan.  En die moesten op een goede hanger vervoerd worden, en met de juiste schoenen, en voor die schoenen had ie massief houten schoenspanners. Alleen die schoenspanners heb ik uit zijn hoofd kunnen praten (3kg per stuk ofzo), maar alle pakken gingen mee, one way or another.

Inmiddels is het uitgegroeid tot een klein twitter item. Wytze zou alle pakken in Vancouver een keer dragen, anders zou hij ze aan een zwerver geven! Gisteren was het moment supreme: pak #7/7!

Na zo’n 10 minuten verlieten we via de Lions Gate Bridge (spectaculair uitzicht van de skyline van Vancouver) downtown en ruilden we de skyscrapers in voor bergtoppen, watervallen en andere indrukwekkende natuurverschijnselen. Zoals het een echte reisleidster betaamt had ik me goed voorbereid en leuke stops uitgeprint. Toch bleek het echte hoogtepunt de route zelf te zijn. De natuur is heel ruig, niet gecultiveerd zoals in Nederland. Ik ben niet bepaald het boswachterstypetje, maar ik heb mijn ogen uitgekeken tijdens het rijden. Onbeschrijfelijk mooi.

Onze eerste stop was Horseshoe Bay, een klein plaatsje waar alles draait om de ferry’s die elke paar minuten vertrekken naar verschillende omliggende dorpen. Een mooi gezicht vanaf de pier. Helaas blokkeerden reusachtige zeemeeuwen mijn doorgang, dus stond ik binnen no time weer terug bij de auto. Wegwezen!

We hebben verschillende parken bezocht die langs de route lagen. Zo hebben we Shannon Fall, de hoogste waterval van British Colombia  (maar niet de indrukwekkendste) gezien. De kracht waarmee het water naar beneden stort is echt waanzinnig. Niet voor niks staan overal waarschuwingen met fatale en lugubere verhalen over zwemmers die het glijbaan-gevoel niet konden weerstaan. En nog zagen we een dag later in Lynn Canyon Park (waar we de Suspension Bridge bezochten, zie foto’s) een paar hippies over het hek klimmen en van de rotsen springen. Zij liever dan ik.

Whistler, de plek waar afgelopen jaar de olympische winterspelen plaatsvonden, was onze eindbestemming. Helaas was het te vroeg voor sneeuwpret. Het plaatsje is met alle resorts, apres-ski en eettentjes helemaal ingericht voor de wintersport. Nu is er vrij weinig te doen en wij zijn dan ook na een verlate lunch weer richting huis gegaan.

Thuis aangekomen kwam Wytze erachter dat Wallstreet 2 die dag voor het eerst in de bioscopen te zien was. Helaas niet in alle bioscopen, maar na een kleine zoektocht op internet had hij er toch één in Vancouver gevonden. Geen discussie, we gingen. Wij terug de auto in waar Eva begint met de routeaanwijzingen. Maar Wytze wist een snellere route. Hij is namelijk een man, en mannen zijn gezegend met een zogenaamde aanleg als het gaat om richtingsgevoel. Denkt ie. Een uur later dan gepland stonden we voor een smoezelige bioscoop in Chinatown. Goed op elkaar ingespeeld zocht ik vast een plekje in de zaal, terwijl hij iets lekkers haalde. Dubbelgevouwen in een alles behalve comfortabele stoel word ik ‘verrast’ met het enige snoep dat ik niet lekker vind. Een hernia, een knorrende maag en een matige film later stapten we de plenzende regen in zoekend naar de auto en met nog maar één wens: slapen!

Klik voor de kiekjes!

Inmiddels is het bijna twee weken geleden dat we ons avontuur begonnen (met een helse, slapeloze, gekmakende 10 uur durende vlucht, dankzij non-stop krijsend kind), en onze biologische klokjes hebben zich onderhand redelijk aangepast aan het leven hier in Vancouver.

Het kantoor dat we gehuurd hebben zit zo’n 20 minuten lopen van ons appartement. Beiden liggen in ‘downtown’ en het is dan ook geen saaie wandeling. Elk blok (het is hier net als in NYC ingedeeld in blokken, en ja dat is heel handig voor iemand die nergens de weg kan vinden) telt verschillende coffeeplaces en ik word dan ook elke dag weer verleid door lekkere koffie en een bijbehorende muffin of andere onweerstaanbare zoetigheden. Het kantoor zelf is mooi (op vieze wc’s na), en er zitten veel andere affiliate marketers. Wytze is echt het mannetje in zijn chique pakken, en geeft aan iedereen advies over internet marketing. Ik zit daar dan een beetje schaapachtig bij te lachen, omdat ik er natuurlijk de ballen van snap…

Ik ben inmiddels wel expert op het gebied van sightseeing in Vancouver! Het is wel een grappig gezicht: ik voorop met mijn reisgids, en Wytze hobbelt er achteraan met zijn supercamera. Zo hebben we inmiddels eigenlijk de hele stad afgelopen: Stanley Park (stadspark, groter dan Central Park), het Vancouver Aquarium, de havens en parken in Yaletown, een traditionele Chinese tuin in Chinatown (een-na-grootste van Noord-Amerika, overal Aziaten hier!) en natuurlijk… de Shopping Mall.  Kleine tegenvaller… de prijzen! Daar gaat mijn plan om een hele nieuwe garderobe aan te leggen.. Ook duur: boodschappen. Voor een bakje yoghurt van 500 gram betaal je zo 5 dollar (3,75 euro). Uit eten gaan is bijna even duur als koken, dus onze oven wordt SexAndTheCity-style voor schoenen gebruikt! (Helaas zitten er bij mij alleen geen manolo’s of jimmy choo’s tussen.) Heerlijk, dat stadse leven!

Vancouver maakt grote indruk op ons. We weten niet eens meer hoe we op het idee kwamen om hierheen te gaan, maar het overtreft alle verwachtingen. Het is zo bijzonder om tussen hoge glazen gebouwen en door alle stadse hectiek heen de zee en bergen te zien!
Morgen gaan we met een gehuurde Ford Focus de bergen in richting Whistler (waar de olympische winterspelen afgelopen jaar plaats hebben gevonden). Helaas nog geen sneeuw, maar het belooft een mooie trip te worden. Ik hou jullie op de hoogte!

Ho, wacht! Voordat je met je muis richting dat rode kruisje rechtsboven gaat, laat even een berichtje achter. Vind ik leuk! En natuurlijk, de link naar de foto’s. (Ja, hierboven staat dezelfde link, maar Wytze denkt dat mijn digibeet-vriendinnen (en ouders) dat niet snappen! )

Bedankt voor al jullie felicitaties, wat een verrassing!! Ik heb me geloof ik niet vaak zo ‘jarig’ gevoeld (afgezien van toen ik 5 was en als jarige job op een versierde stoel mocht staan om toegezongen te worden ). En die lieve Wytze, voor het maken van de blog en het geregel! Een grote praatjesmaker, maar een hartje goud!

Dit jaar was mijn verjaardag wel even anders dan andere jaren. Na een feestelijk begin heeft Wytze me voor de ochtend gewoon aan het werk gezet. Of tenminste een poging gedaan tot… want verjaardagsmailtjes moesten worden beantwoord, er werd geskyped met paps en mams, en uiteraard ging er veel tijd zitten in het bewonderen van mijn nieuwe blog!
Gelukkig heb ik mister workaholic tegen de lunch van zijn bureau weten los te trekken voor een heus verjaardagstaartje en een bezoekje aan Stanley Park (enorm park omringd door zee) en het Vancouver aquarium (gesponsord door Hans & Winny! :-)). Hierover later meer, maar check alvast de foto’s! 

Liefs!

Estelle looked very beautiful! My boyfriend took some pictures which you can see here if you want

Happy Birthday! No expensive dinner or shiny jewelry, but your very own weblog for you to keep your friends, family and other anonymous fans up to date on your happenings and adventures while being miles away from home!

Time flies. Can’t believe it’s been more than 4 yrs since you lied about your age on that beach in Argeles

I hope this will be a great year for you, you will find what you’re looking for in your line of work, have all the fun you can possibly have outside of work and will enjoy the ***** out of these next months in Vancouver, California and NYC.

We’ll make it a kick ass day!

We’ve found a great apartment in the middle of exciting Seymourstreet in downtown Vancouver and an office in Coal Harbor which will be our “base of operations” for the coming weeks.

I’m excited to go and experience the Canadian culture, which I will gladly tell – and show you all about.

But for now you’ll have to excuse because I have to get back to stuffing my suitcase with an extra dozen of pumps and shoes.

Click here for all the Farm Golf pics..